‘Stuur Jezidi’s niet terug, de situatie in Irak is voor hen niet veilig’.

Jezidi’s zijn een etnische en religieuze minderheid uit Irak. In 2014 werden zij slachtoffer van genocide door ISIS — een genocide die in 2016 door de Europese Unie en ook door Nederland in 2021 is erkend. Bovendien hebben Jezidi’s als religieuze minderheid door de eeuwen heen herhaaldelijk te maken gehad met vervolging en uitroeiing/vernietiging. De gevolgen hiervan werken tot op de dag van vandaag door: velen leiden aan trauma’s en aanhoudende gevoelens van onveiligheid en angst.
 
Duizenden Jezidi’s leven nog altijd in ontheemding, vaak in kampen in de Koerdische regio in Irak. Een veilige en duurzame terugkeer naar hun oorspronkelijke woongebieden zoals Sinjar, is voor veel Jezidi’s nog altijd niet mogelijk. Door aanhoudende onveiligheid, het ontbreken van effectieve bescherming, politieke instabiliteit en geen waardige en duurzame voorzieningen en leefomstandigheden, is terugkeer voor de meeste Jezidi’s geen reële optie.
 
Ook internationale organisaties, zoals UNHCR en Amnesty International bevestigen dat de huidige omstandigheden een veilige en duurzame terugkeer niet toelaten. Ontheemdenkampen bieden geen volwaardig of veilig alternatief, noch voor volwassenen, noch voor kinderen. Terugsturen naar deze kampen is zelfs in strijd met elementaire mensen- en kinderrechten.
 
Voor meer informatie over de situatie waarin de Jezidi’s verkeren, verwijzen we naar de website https://www.heerlenmondiaal.nl/ en de Facebook-pagina van Ezidi Rights NL https://www.facebook.com/profile.php?id=61585521685672
 
Ondanks het feit dat Jezidi’s slachtoffers zijn van genocide, worden zij in het huidige Nederlandse asielbeleid niet langer als risicogroep erkend, wat leidt tot meer afwijzingen en toenemende onzekerheid. Het huidige beleid sluit hiermee niet aan bij de feitelijke situatie en voldoet niet aan de internationale verplichtingen van Nederland, waaronder het in vele verdragen opgenomen beginsel dat vluchtelingen niet teruggestuurd mogen worden naar een land waar zij bang moeten zijn voor vervolging door ras, godsdienst of politieke overtuiging’ (het beginsel van non-refoulement).
 
Wij roepen de Nederlandse overheid op om deze situatie opnieuw te beoordelen, de specifieke kwetsbaarheid van de Jezidi’s te erkennen en te zorgen voor een zorgvuldig en rechtvaardig asielbeleid, met inachtneming van de uitspraken van de UNHCR en Amnesty International en de naleving van de Rechten van de Mens en het Kind.
 
“Erkenning zonder bescherming is onvolledig. Bescherming is geen gunst maar een verantwoordelijkheid. ”